23 Nisan 2012 Pazartesi

ÖZÜR DİLEMEK BU KADAR ZOR MU?

  İnsanlar en çok çok sevdiklerini üzermiş.. Ne kadar sadistçe,ne kadar bencilce bir şey.. 
Tam tersi olmalı halbuki,çok sevdiklerine karşı daha duyarlı olmalı insan, nasıl olsa beni seviyor diyerek her türlü kabalığı yapmayı kendine hak görmemeli..

   Ama çoğumuzun çok sık yaşadığı bir durum bu.. Bir özür bile dilemeden,hiçbir şey yokmuş,sanki kalbini kıran o değilmiş gibi davranarak kendince ortamı yumuşatmaya çalışmak ne pislik,ne boktan bir gönül alma şekli!

  Beni bu kadar keyifsiz ve durgun hissettiren yaşadığım hayal kırıklıkları belki de.. 
"Kendime acıyor muyum yoksa?" Hayır bu yapacağım en salakça şey olur,yapmamalıyım!
Olmuyor işte,herkesin sabrı bir yere kadar,bir noktadan sonra bazı yükler taşınmıyor,sürükledikçe ağırlaşıyor,ağırlaştıkça yavaşlatıyor hayatımızı.. Sürüklememek parçalandığı yerde bırakmak mı gerekiyor acaba?Ama ya bu vazgeçiş sürüklemekten daha fazla yakarsa canımı? O zaman daha mutsuz olmaz mıyım? Hay amk ya! 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder