29 Mayıs 2012 Salı

Keşkeler..

  Hepimizin hayatının en orta yerinde sessiz sedasız bekler o lanet olasıca kelime..
Bazen pat diye,bazen de sinsize sızar kalbine..içini oyar,yaralarını kanatır..
Farkında olmadan sıralamaya başlar insan keşke.. keşke... diye..
 
  Kendine kızarsın en çok,söylenir, küfür edersin,ağlarsın bile belki..
Ama anlarsın sonra, aslında yanılgılarının seni nasıl şekillendirdiğini,
hatalarının seni sen yaptığını..her hatadan sonra önce "keşke",
sonra da "iyi ki" dediğini hatırlar gülümsersin kendine..

   Nasıl hızlıca seni kanattıysa keşkelerin,hızlıca sarar yaralarını yine iyikilerle..
Gözyaşlarını yine kendin silersin herzaman yaptığın gibi.. Tekbaşına...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder